Bootcamp run Curacao

op

Vrijdag was er een feest in Club Bed. Hoewel maat houden niet per se een kwaliteit van me is heb ik toch m'n best gedaan me in te houden. De volgende dag was namelijk een grote dag; de dag van de Bootcamp Run Curaçao! 500m zwemmen en 7km hardlopen met allemaal obstakels.

Het leek me zo ontzettend leuk om hier aan mee te doen. Hoewel ik eerlijk gezegd nooit sport of beweeg, leek dit me geweldig. Inmiddels ben ik al 3 kilo aangekomen in de 7 weken dat ik hier als stagiaire op Curaçao ben. Dat komt door 1. ongezond eten en drinken en 2. heel weinig bewegen. Ik loop s'ochtends 20m naar m'n auto. Dan rij ik naar stage, vanaf de parkeerplek loop ik 10 meter naar m'n stoel. Daar zit ik 4 uur op. Dan loop ik weer 10 meter naar m'n auto. Dan rij ik naar huis, loop ik weer 20 meter naar m'n huis en na het eten weer naar m'n auto. Vanaf de parkeerplek is dat dan weer 10 meter naar stage en 4 uurtjes op mijn stoeltje bivakkeren. Daarna weer de bekende 10 meter naar de auto en de 20 meter naar m'n voordeur. Daarna gebeurd er niet veel meer tenzij het in combinatie is met een feestje en een drankje. Laten we dus zeggen, 120 meter per dag.

Ik mag blij zijn met drie kilo... Je doet hier ook daadwerkelijk alles met de auto. Daarom ben ik sinds 2 weken wel begonnen met boksen op de dinsdagavond. Voor 10 gulden een uurtje bikkelen. Nu met kerst ligt het even stil, maar mijn nieuwe huisgenoot is er voor in om op donderdagavond te gaan hardlopen. Toch al twee dagen in de week bewegen. Door deze dramatische conditie kan ik eerlijk zeggen dat ik een beetje bang was dat ik de finish niet eens zou gaan halen.

Het leek me super leuk om dit te gaan doen, echter niet in mijn eentje. Daarom heb ik met 3 huisgenootjes een team gevormd en hebben we ons ingeschreven. Als je als team gaan, krijg je namelijk per deelnemer 10 gulden korting - whoop whoop 5€ - maar het is vooral veel gezelliger om als team aan zo'n run mee te doen. De run met de obstakels had ik ontzettend veel zin in. Al keek ik wel een beetje op tegen het zwemmen. Het heeft voor mij wat langer dan mijn klasgenootjes geduurd om mijn zwemdiploma te halen, sindsdien is het er ook nooit echt goed mee gekomen. Niet dat ik totaal niet kan zwemmen, maar het is ook niet zo dat ik me kan meten aan Pieter van den Hoogenband. 500 meter klinkt niet veel, maar 0,5 km wel.

Eigenlijk moet je je bij zulke evenementen ongeveer 2 uren van tevoren melden en vervolgens uit je neus eten tot het allemaal van start gaat. Wij waren echter allemaal de avond van te voren naar Club Bed geweest, dus we konden die extra uurtjes chillen goed gebruiken. De race zou startten om 16:40. Wij waren er ongeveer om 16:20, hebben ons snel aangemeld en zijn tussen de deelnemers gaan staan. Tijdens het zwemmen waren er ook al obstakels. Er was een soort opblaas-gebeuren met allemaal water-obstakels waarover we moesten rennen, duiken en springen. Daarna het water uit, snel schoenen aantrekken en aan het hardlopen beginnen. De obstakels waren heel divers; door een Locobus heen rennen (een soort party bus die je kan huren met een stuk of 30 man waarmee je door de stad heen rijdt en waarbij je je eigen drank mee kan nemen), een dak opklimmen via steigers, over autobanden heen springen, over muren klimmen, door oude verlaten appartementen heen rennen, onder een vrachtwagen door rennen, onder touwen door tijgeren, via autobanden omhoog klimmen, ga zo maar door. Het was echt een geweldig avontuur. Omdat we het natuurlijk met zijn 4-en aan gingen waren konden we elkaar ook aanmoedigen. Dat was behoorlijk nodig, want iedereen was nogal brak van de dag ervoor.

Toen we over de finish kwamen was het tijd voor de groepsfoto. Die werd gemaakt met een polaroid camera, dus die werd direct uitgeprint. We hebben nu allemaal een eigen foto ter herinnering aan deze topdag!

myrthe-bo-curacao-1