Blog Pien Wezendonk: bye Curaçao!

op

Daar is ie dan, mijn allerlaatste blog. Mijn stage zit erop en mijn avontuur op Curaçao ook bijna. Over 2,5 week ben ik weer thuis in Nijmegen. Raar, heel raar. Met gemengde gevoelens ga ik weer terug naar huis. Natuurlijk zin om alle lieve mensen te zien die ik gemist heb. Maar ook met een verdrietig gevoel, want de tijd die ik de afgelopen maanden beleefd heb ga ik nooit meer meemaken.

Het afgelopen half jaar was absoluut de tijd van mijn leven. Een tijd die ik nooit zal vergeten en een tijd waarop ik met zoveel blijheid op terug ga kijken. Geen moment heb ik spijt gehad van mijn keuze om naar Curaçao te gaan. De eerste twee weken was het heel erg wennen, en dacht ik wow een half jaar weg uit mijn vertrouwde omgeving is best lang. Maar na deze twee weken voelde deze nieuwe omgeving ook weer als vertrouwd. Het was vooral wennen aan een omgeving waar echt alles anders in. Ten eerste natuurlijk de mensen waarmee je woont, je moet elkaar even leren kennen voordat je helemaal jezelf kunt zijn bij elkaar. Gelukkig ging dit gemakkelijk, mede omdat iedereen natuurlijk in hetzelfde schuitje zat en iedereen vreemd was voor elkaar. Wennen aan het wonen in het studentenhuis ging net zo moeiteloos, wakker worden met een zwembad voor je deur is niet heel vervelend. Altijd lekker weer, mooie stranden en een relaxte sfeer zijn ook zaken waar ik totaal geen moeite mee had. Even wennen was wel het tempo waarmee alles gedaan wordt hier op Curaçao, van bediening tot afrekenen bij de kassa gaat allemaal met een tempo lager. Maar als dat alles is, mij hoor je niet klagen! Het verkeer op Curaçao is daarin tegen een stuk chaotischer, maar gelukkig heb ik dit allemaal zonder kleerscheuren of deuken in mijn auto doorstaan. Tot nu dan, even afkloppen natuurlijk, hopelijk kom ik mijn laatste weken ook nog zonder (auto) ellende door.

Natuurlijk heb ik mezelf ontwikkeld in het kader van mijn opleiding dankzij mijn stage bij Bo Curaçao. Maar ook heb ik mezelf ontwikkeld op persoonlijk vlak. Wat ik geleerd heb is dat je je dromen na moet jagen en jezelf niet moet laat tegenhouden door angst voor het onbekende. Als ik had toegegeven aan hoe spannend ik het vond om naar Curaçao te gaan, had ik dit hele avontuur niet meegemaakt. Daarbij weet ik nu ook dat ik meer van de wereld wil zien dan alleen Nederland. Ook heb ik geleerd om me minder druk te maken over alles en om minder stress te hebben. Hopelijk blijf ik dit gevoel ook in Nederland houden. Hier op Curaçao kent men geen stress, alles komt wel goed. Is het vandaag niet dan is het morgen wel. Daarbij raad ik iedereen aan om eens uit je comfort zone te stappen en iets totaal nieuws te gaan ontdekken. Ik denk oprecht dat je hier alleen maar beter van kunt worden.

Genoeg serieus praat. De aankomende twee weken ga ik maximaal genieten, minimaal inspannen en zorgen dat ik heel bruin richting Nederland ga. Nog even langs de mooiste stranden, de plekjes waar je het lekkerst kunt eten. En niet vergeten nog even maximaal feesten! En dan hop naar huis met een mega grote rugtas vol met mooie herinneringen!

Voor de laatste keer, AYO!

Pien Wezendonk

blog-8-foto